Rozdział 18
Uprawnienia Policji
Art. 129. 1. Czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem i
jego kontrolowanie należą do zadań Policji.
2. Policjant, w związku z wykonywaniem czynności określonych w ust. 1, jest uprawniony do:
1 legitymowania uczestnika ruchu i wydawania mu wiążących poleceń co do sposobu
korzystania z drogi lub używania pojazdu;
2 sprawdzania dokumentów wymaganych w związku z kierowaniem pojazdem i jego
używaniem, zaświadczenie, o którym mowa w art. 95a ust. 1 pkt 2, a także dokumentu
stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia;
3 żądania poddania się przez kierującego pojazdem lub przez inną osobę, w stosunku do której
zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem, badaniu w celu
ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do
alkoholu;
4 sprawdzania stanu technicznego, wyposażenia, ładunku, wymiarów, masy lub nacisku osi
pojazdu znajdującego się na drodze;
5 sprawdzania zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy oraz
postoju;
6 zatrzymania, w przypadkach przewidzianych w ustawie, dokumentów stwierdzających
uprawnienie do kierowania pojazdem lub jego używania oraz karty kierowcy w
przypadkach przewidzianych w art. 14 ust. 4 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) nr
3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w
transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8 oraz Dz. Urz. WE L 274
z 9.10.1998, str. 1) zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2135/98 z dnia 24
września 1998 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie
urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz dyrektywę nr
88/599/EWG dotyczącą stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i Rady
(EWG) nr 3821/85 (Dz. Urz. WE L 274 z 09.10.1998, str. 1);
7 wydawania poleceń:
8 osobie, która spowodowała przeszkodę utrudniającą ruch drogowy lub zagrażającą
jego bezpieczeństwu, albo osobie odpowiedzialnej za utrzymanie drogi,
9 kontrolowanemu uczestnikowi ruchu - co do sposobu jego zachowania;
10 uniemożliwienia:
11 kierowania pojazdem osobie znajdującej się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po
użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,
12 korzystania z pojazdu, którego stan techniczny, ładunek, masa lub nacisk osi zagrażają
bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu, powodują uszkodzenie drogi albo naruszają
wymagania ochrony środowiska,
13 korzystania z pojazdu, jeżeli kierujący nim nie okazał dokumentu stwierdzającego zawarcie
umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu
lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia,
14 kierowania pojazdem przez osobę nieposiadającą wymaganych dokumentów uprawniających
do kierowania lub używania pojazdu;
15 używania przyrządów kontrolno-pomiarowych, a w szczególności do badania pojazdu,
określania jego masy, nacisku osi lub prędkości, stwierdzania naruszenia wymagań
ochrony środowiska oraz do stwierdzania stanu trzeźwości kierującego;
16 usuwania lub przemieszczania pojazdu w przypadkach, o których mowa w art. 130a ust. 1-3;
17 kontroli przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymagań związanych z tym
przewozem;
18 używania urządzeń nagłaśniających, sygnalizacyjnych lub świetlnych, służących do
wydawania wiążących poleceń uczestnikowi ruchu;
19 występowania w uzasadnionym przypadku z wnioskiem o ocenę stanu zdrowia kierującego
pojazdem;
20 pilotowania pojazdów, których wymiary, masa lub naciski osi przekraczają określone
wielkości; pilotowanie wykonywane jest za opłatą ponoszoną przez właściciela lub
posiadacza pojazdu.
3. Przepisów ust. 2 pkt 3, 4 i 6 nie stosuje się do szefów i cudzoziemskiego personelu
przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw obcych oraz
organizacji międzynarodowych, korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub
konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub
na zasadzie wzajemności, oraz do innych osób korzystających z tych przywilejów i immunitetów.
4. Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej oraz w stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową kierujących innymi
pojazdami, a także kierowanie ruchem drogowym w związku z pilotowaniem kolumn wojskowych
należy również do Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organów porządkowych. W tym zakresie
Żandarmerii Wojskowej i wojskowym organom porządkowym przysługują uprawnienia policjantów
określone w ust. 2.
4a. Kontrolę ruchu drogowego w stosunku do pojazdów przekraczających granicę Rzeczypospolitej
Polskiej oraz w strefie nadgranicznej mogą przeprowadzać funkcjonariusze Straży Granicznej lub
organów celnych, którym przysługują uprawnienia, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4 i 7-12 oraz w
art. 130a ust. 4 pkt 1.
4a. Kontrolę ruchu drogowego mogą przeprowadzać także funkcjonariusze Straży Granicznej lub
organów celnych, którym przysługują uprawnienia, o których mowa w ust. 2 pkt 1-5 i 7-12 oraz w
art. 130a ust. 4 pkt 1.
4b. Dodatkowo funkcjonariusze ci mogą odmówić prawa przekroczenia granicy pojazdem, jeżeli:
1 pojazd kierowany jest przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości lub stanie po użyciu
alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, jeżeli nie ma możliwości
zabezpieczenia pojazdu w inny sposób;
2 pojazd kierowany jest przez osobę nieposiadającą przy sobie wymaganych dokumentów
uprawniających do kierowania pojazdem lub używania pojazdu, dokumentu
stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia;
3 stan techniczny pojazdu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie
drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska;
4 pojazd przekracza dopuszczalną masę całkowitą lub naciski osi określone w przepisach ruchu
drogowego.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu, kierując się w szczególności możliwością zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego
oraz rzeczywistymi kosztami ponoszonymi przez Policję w związku z pilotowaniem pojazdów,
określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób pilotowania pojazdów, których wymiary, masa
lub naciski osi przekraczają dopuszczalne wielkości, oraz określi wysokość opłat uiszczanych przez
ich właścicieli lub posiadaczy.

Art. 129a. Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących pojazdami, którzy wykonują
transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne, należy również do inspektorów Inspekcji
Transportu Drogowego. W tym zakresie inspektorom przysługują uprawnienia określone w art. 129
ust. 2.
Art. 130. 1. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.
Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się
do tej ewidencji.
1a. W ewidencji policja wpisuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, którym nie
przypisano wartości punktowej.
2. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1
roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za
które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24
punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów.
3. Kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w
szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu
drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa
jazdy.
3a. Przepisy ust. 1-3 stosuje się do osób posiadających pozwolenie do kierowania tramwajem.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie
kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu
naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1 sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu
drogowego;
2 warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z
wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;
3 program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w
ust. 3;
4 liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia;
5 podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w
ust. 1.
Art. 130a. 1. Pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku:
1 pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób
zagraża bezpieczeństwu;
2 nieokazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego
opłacenie składki tego ubezpieczenia;
3 przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w
przepisach ruchu drogowego.
2. Pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go
w inny sposób, w przypadku gdy:
1 kierowała nim osoba:
2 znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka
działającego podobnie do alkoholu,
3 nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu;
4 jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi
albo narusza wymagania ochrony środowiska.
3. Pojazd może być przemieszczony lub usunięty z drogi, jeżeli utrudnia prowadzenie akcji
ratowniczej.
4. Decyzję o przemieszczeniu lub usunięciu pojazdu z drogi podejmuje:
1 policjant - w sytuacjach, o których mowa w ust. 1-3;
2 strażnik gminny (miejski) - w sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1;
3 osoba dowodząca akcją ratowniczą - w sytuacji, o której mowa w ust. 3.
5. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 pojazd jest usuwany z drogi przez jednostkę wyznaczoną
przez starostę.
Ustęp 5 przestał obowiązywać 30 czerwca 2006 roku w związku z Wyrokiem Trybunału
Konstytucyjnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 109 poz. 925)
5a. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 pojazd jest usuwany z drogi przez jednostkę
wyznaczoną przez starostę.
5b. Starosta, wyznaczając jednostkę do usuwania pojazdów, kieruje się przesłankami zachowania
rzetelności oraz zapewnienia najwyższej jakości świadczonych usług, a w szczególności bierze pod
uwagę:
1 standard wyposażenia i oznakowania pojazdu przeznaczonego do usuwania lub
przemieszczania pojazdów;
2 liczbę i rodzaj pojazdów przystosowanych do usuwania lub przemieszczania pojazdów,
stosownie do wielkości obszaru świadczonych usług;
3 deklarowany czas przybycia na miejsce zdarzenia;
4 zobowiązanie jednostki do realizacji każdego zlecenia usunięcia pojazdu z drogi;
5 opinię właściwego miejscowo komendanta powiatowego Policji w zakresie
dotychczasowego przebiegu ewentualnej współpracy jednostki z Policją;
6 konieczność zachowania warunków konkurencji;
7 proponowaną cenę usługi.
5c. Pojazd usunięty z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, umieszcza się na wyznaczonym
przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie.
5d. Starosta, wyznaczając jednostkę do prowadzenia parkingu strzeżonego, kieruje się przesłankami
rzetelności oraz zapewnienia najwyższej jakości świadczonych usług, a w szczególności bierze pod
uwagę:
1 standard wyposażenia parkingu strzeżonego, a zwłaszcza rodzaj ogrodzenia, oświetlenie i
monitoring;
2 liczbę miejsc do parkowania pojazdów;
3 proponowany rodzaj zabezpieczenia pojazdów;
4 warunki utrzymywania pojazdów, a zwłaszcza pojazdów z uszkodzeniami powypadkowymi;
5 miejsce położenia parkingu;
6 opinię właściwego miejscowo komendanta powiatowego Policji w zakresie
dotychczasowego przebiegu ewentualnej współpracy jednostki z Policją;
7 zobowiązanie jednostki do realizacji każdego zlecenia umieszczenia pojazdu na parkingu
strzeżonym;
8 konieczność zachowania warunków konkurencji;
9 proponowaną cenę usługi.
5e. Wyznaczenie jednostki usuwającej pojazd oraz prowadzącej parking strzeżony, na którym
umieszcza się usunięty pojazd, następuje poprzez wybór najkorzystniejszej oferty z uwzględnieniem
warunków określonych w ust. 5b i 5d. Wyznaczenie następuje na czas określony, nie dłuższy niż 3
lata. Starosta może wyznaczyć więcej niż jedną jednostkę.
6. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, ustala rada powiatu.
7. Wydanie pojazdu następuje po okazaniu dowodu uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 6.
8. Pojazd może być unieruchomiony przez zastosowanie urządzenia do blokowania kół w przypadku
pozostawienia go w miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nieutrudniającego ruchu lub
niezagrażającego bezpieczeństwu.
9. Pojazd unieruchamia Policja lub straż gminna (miejska).
10. Pojazd usunięty w trybie określonym w ust. 1 lub 2 i nieodebrany przez uprawnioną osobę w
terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten
przechodzi na rzecz Skarbu Państwa z mocy ustawy.
11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się zasadą zagwarantowania ochrony prawa
własności oraz potrzebą zapewnienia porządku na drogach publicznych i bezpieczeństwa ruchu
drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1 tryb oraz warunki współdziałania z Policją i innymi podmiotami uprawnionymi do
podejmowania decyzji o usunięciu pojazdu jednostek usuwających pojazdy lub
prowadzących strzeżone parkingi;
2 tryb i warunki wydawania pojazdu z parkingu;
3 tryb postępowania w zakresie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa.
Art. 131. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw transportu i Ministrem Obrony Narodowej, uwzględniając potrzebę zapewnienia
bezpieczeństwa i porządku w czasie wykonywania kontroli drogowej oraz sprawne wykonywanie
czynności w tym zakresie, określi, w drodze rozporządzenia:
1 organizację, warunki i sposób wykonywania kontroli ruchu drogowego;
2 warunki i tryb udzielania upoważnień do zatrzymywania pojazdów lub wykonywania
niektórych czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego przez funkcjonariuszy innych
organów oraz strażników straży gminnych (miejskich);
3 wymagany sposób zachowania się kontrolowanego uczestnika ruchu.
2. Minister Obrony Narodowej, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku w
czasie wykonywania kontroli drogowej oraz sprawne wykonywanie czynności w tym zakresie, w
porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz spraw wewnętrznych, określi, w
drodze rozporządzenia:
1 organizację, warunki i sposób wykonywania czynności, o których mowa w art. 129 ust. 4;
2 warunki i tryb współdziałania Żandarmerii Wojskowej z Policją w sprawach, o których mowa
w art. 130 ust. 1.