Aby rozpocząć kurs nauki jazdy, należy mieć ukończone 18 lat. Na kurs można się zapisać najwcześniej na trzy miesiące przed osiemnastymi urodzinami. Podczas zapisywania, wypełniamy czterostronicowy wniosek, który jest najważniejszym dokumentem podczas kursu. To na tym wniosku WORD poświadcza wynik egzaminu na prawo jazdy. Na podstawie tego dokumentu zostaje wydrukowane prawo jazdy!
… kurs prawa jazdy

Rozdział 14
(uchylony).
Art. 115a. (uchylony).
Art. 115b. (uchylony).
Art. 115c. (uchylony).
Art. 115d. (uchylony).
Art. 115e. (uchylony).

Rozdział 10
Badania techniczne pojazdów
Art. 81. 1. Właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest
obowiązany przedstawiać go do badania technicznego.
2. Pierwsze badanie techniczne jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją. Badaniu temu nie
podlega nowy pojazd, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji lub decyzja
zwalniająca z obowiązku homologacji, z wyjątkiem taksówki osobowej, pojazdu uprzywilejowanego
lub pojazdu odpowiednio przystosowanego lub wyposażonego zgodnie z przepisami o przewozie
drogowym towarów niebezpiecznych.
3. Okresowe badanie techniczne pojazdu jest przeprowadzane corocznie, z zastrzeżeniem ust. 4-7.
4. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji,
następnie przed upływem 2 lat od dnia przeprowadzenia badania, a potem corocznie. Nie dotyczy to
pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki osobowej, pojazdu samochodowego
konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do
zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki “SAM”, pojazdu zasilanego gazem,
pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego,
które podlegają corocznym badaniom technicznym.
4a. Okresowe badanie techniczne ciągnika rolniczego przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia
pierwszej rejestracji, a następnie przed upływem każdych kolejnych 2 lat od dnia przeprowadzenia
badania.
5. Przepisy ust. 4 i 4a dotyczą również samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o
dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, ciągnika rolniczego, motocykla lub
przyczepy, zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą. W tym przypadku za dzień pierwszej
rejestracji, o której mowa w ust. 4, przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą.
6. Okresowe badanie techniczne autobusu o liczbie miejsc powyżej 15 łącznie z miejscem kierowcy
przeprowadza się przed upływem roku od dnia pierwszej rejestracji i następnie co 6 miesięcy.
7. Motorower, przyczepa lekka i pojazd zabytkowy nie podlegają okresowym badaniom
technicznym.
8. Niezależnie od badań, o których mowa w ust. 2 i 3, dodatkowemu badaniu technicznemu podlega
również pojazd:
1 skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego lub starostę w razie uzasadnionego
przypuszczenia, że:
2 zagraża bezpieczeństwu ruchu,
3 narusza wymagania ochrony środowiska,
4 uczestniczył w wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy
nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy, z zastrzeżeniem pkt 4;
5 a) skierowany przez starostę w celu ustalenia danych pojazdu niezbędnych do jego
rejestracji;
6 w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę
danych w dowodzie rejestracyjnym, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 pkt 5 i 6, oraz z
wyłączeniem montażu instalacji do zasilania gazem;
7 który ma być używany jako taksówka osobowa lub bagażowa, pojazd uprzywilejowany,
pojazd do nauki jazdy, pojazd do przeprowadzania egzaminu państwowego lub pojazd
odpowiednio przystosowany lub wyposażony zgodnie z przepisami o przewozie
drogowym towarów niebezpiecznych;
8 w którym została dokonana naprawa wynikająca ze zdarzenia powodującego
odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia
określonego w grupie 3 i 10 działu II załącznika do ustawy o działalności
ubezpieczeniowej na kwotę przekraczającą 2.000 zł;
9 sprowadzony z zagranicy i noszący ślady uszkodzeń lub którego stan techniczny wskazuje
na naruszenie elementów nośnych konstrukcji pojazdu, mogących stwarzać zagrożenie
dla bezpieczeństwa ruchu drogowego;
10 dla którego określono wymagania techniczne w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 oraz z 2005 r. Nr 14, poz. 113 i Nr 90,
poz. 756).
9. Badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi
technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez organ
dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego.
9a. W razie powstania trudności w ustaleniu podstawowych parametrów pojazdu, badanie
techniczne może być przeprowadzone po przedstawieniu opinii rzeczoznawcy samochodowego, o
którym mowa w art. 79a.
10. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając w szczególności zakres warunków
technicznych pojazdów podlegających badaniu, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób
przeprowadzenia badań technicznych oraz wzory dokumentów stosowanych przy tych badaniach.
… prawo o ruchu drogowym, rozdział x

Rozdział 8
Centralna ewidencja pojazdów

Art. 80a. 1. Tworzy się centralną ewidencję pojazdów, zwaną dalej “ewidencją”.
2. W ewidencji gromadzi się dane i informacje o pojazdach zarejestrowanych oraz o ich właścicielach
lub niektórych posiadaczach.
3. W ewidencji wyodrębnia się zbiór danych i informacji o pojazdach, o których mowa w art. 73 ust.
3. Wytwarzanie, przechowywanie, przetwarzanie lub przekazywanie danych i informacji o tych
pojazdach odbywa się z zachowaniem wymogów określonych w przepisach o ochronie informacji
niejawnych.
4. Ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw administracji publicznej w systemie
teleinformatycznym. W rozumieniu niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych i
informacji zgromadzonych w ewidencji.
… prawo o ruchu drogowym, rozdział viii

Rozdział 7
Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu
Art. 71. 1. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika
rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis
ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3.
2. Pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym
w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, a w
przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną.
3. Pojazd niewymieniony w ust. 1, przyczepa motocyklowa oraz przyczepa specjalna przeznaczona
do ciągnięcia przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny jest dopuszczony do ruchu, jeżeli
odpowiada warunkom określonym w art. 66.
4. Zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 t i przyczepy albo autobusu i przyczepy może być dopuszczony do ruchu po
uzyskaniu odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu silnikowego, dokonanej na
podstawie przeprowadzonego badania technicznego. Przepis ten nie dotyczy motocykla.
5. Pojazd zarejestrowany za granicą dopuszcza się do ruchu, jeżeli odpowiada wymaganym
warunkom technicznym i jest zaopatrzony w tablice rejestracyjne z numerem rejestracyjnym
składającym się z liter alfabetu łacińskiego i cyfr arabskich, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 2 i 3, a
kierujący pojazdem ma przy sobie dokument stwierdzający dokonanie rejestracji.
6. Pojazd sprowadzony z terytorium państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej, po
dokonaniu ostatecznej odprawy celnej przywozowej, dopuszcza się do ruchu na okres 30 dni.
7. Właściciel pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest
obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia
jego sprowadzenia.

… prawo o ruchu drogowym, rozdział vii

Rozdział 6
Warunki techniczne pojazdów

Art. 66. 1. Pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby
korzystanie z niego:
1 nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało
porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę;
2 nie zakłócało spokoju publicznego przez powodowanie hałasu przekraczającego poziom
określony w przepisach szczegółowych;
3 nie powodowało wydzielania szkodliwych substancji w stopniu przekraczającym wielkości
określone w przepisach szczegółowych;
4 nie powodowało niszczenia drogi;
5 zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie
się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy
równoczesnym jej obserwowaniu;
6 nie powodowało zakłóceń radioelektrycznych w stopniu przekraczającym wielkości
określone w przepisach szczegółowych.
1a. Autobus, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i ciągnik
samochodowy, dla którego określono dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów powyżej 3,5
t, powinny być wyposażone w homologowany ogranicznik prędkości montowany przez producenta
lub jednostkę przez niego upoważnioną, ograniczający maksymalną prędkość autobusu do 100 km/h,
a samochodu ciężarowego i ciągnika samochodowego do 90 km/h.
1b. Przepis ust. 1a nie dotyczy pojazdu:
1 specjalnego lub używanego do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby
Więziennej, Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i jednostek ochrony
przeciwpożarowej;
2 zabytkowego;
3 nierozwijającego, ze względów konstrukcyjnych, prędkości większej niż odpowiednio
określone w ust. 1a;
4 używanego do prowadzenia badań naukowych na drogach;
5 przeznaczonego wyłącznie do robót publicznych na obszarach miejskich.
1c. Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze szczególne zagrożenia występujące
podczas przewozu towarów niebezpiecznych, może określić w drodze rozporządzenia niższe niż
ustalone w ust. 1a wartości ustawień urządzeń ograniczających maksymalną prędkość pojazdów
przewożących niektóre towary niebezpieczne.
2. Urządzenia i wyposażenie pojazdu, w szczególności zapewniające bezpieczeństwo ruchu i
ochronę środowiska przed ujemnymi skutkami używania pojazdu, powinny być utrzymane w
należytym stanie oraz działać sprawnie i skutecznie.
3. Urządzenia służące do łączenia pojazdu ciągnącego z przyczepą powinny zapewnić bezpieczne
ciągnięcie przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej przewidzianej do ciągnięcia przez ten pojazd,
uniemożliwić samoczynne odłączenie się przyczepy oraz zapewnić prawidłowe działanie świateł i
hamulców, o ile przyczepa jest w nie wyposażona.
3a. Pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art.
66a, cechy identyfikacyjne:
1 numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy;
4. Zabrania się:
1 umieszczania wewnątrz i zewnątrz pojazdu wystających spiczastych albo ostrych części lub
przedmiotów, które mogą spowodować uszkodzenie ciała osób jadących w pojeździe lub
innych uczestników ruchu;
2 a) stosowania w pojeździe przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów,
których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie
wpływa na środowisko;
3 stosowania w pojeździe przedmiotów wyposażenia i części nieodpowiadających warunkom
określonym w przepisach szczegółowych;
4 umieszczania w pojeździe lub na nim urządzeń stanowiących obowiązkowe wyposażenie
pojazdu uprzywilejowanego, wysyłających sygnały świetlne w postaci niebieskich lub
czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwiękowy o zmiennym tonie;
5 wyposażania pojazdu w urządzenie informujące o działaniu sprzętu kontrolno-pomiarowego
używanego przez organy kontroli ruchu drogowego lub działanie to zakłócające albo
przewożenia w pojeździe takiego urządzenia w stanie wskazującym na gotowość jego
użycia; nie dotyczy to pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego i Straży Granicznej;
6 wymiany nadwozia pojazdu posiadającego cechy identyfikacyjne, o których mowa w ust. 3a
pkt 1;
7 dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem:
8 pojazdu, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji lub decyzja
zwalniająca pojazd z homologacji,
9 pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność
gospodarczą w tym zakresie.
5. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrami właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów oraz zakres ich niezbędnego wyposażenia.
6. Ministrowie Obrony Narodowej oraz właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do
spraw finansów publicznych oraz Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne pojazdów specjalnych i
używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, kontroli skarbowej, Służby Celnej, Służby Więziennej i straży
pożarnej.
8. W rozporządzeniach, o których mowa w ust. 5-7, należy uwzględnić w szczególności:
1 konieczność zapewnienia bezpiecznego korzystania z pojazdów;
2 zapewnienie możliwie najmniejszego negatywnego wpływu pojazdów na środowisko;
3 przepisy i porozumienia międzynarodowe dotyczące pojazdów, ich wyposażenia i części;
4 przeznaczenie pojazdów oraz sposób ich wykorzystania.
9. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, kierując się względami technicznymi,
zasadami bezpieczeństwa ruchu drogowego i wymogami ochrony środowiska oraz mając na celu
zapobieganie nieprawidłowościom w obrocie przedmiotami wyposażenia i częściami
wymontowanymi z pojazdów, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przedmiotów wyposażenia i
części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu
drogowego lub negatywnie wpływa na środowisko.
… prawo o ruchu drogowym, rozdział vi

Rozdział 4
Ruch zwierząt

Art. 35. 1. Jazda wierzchem i pędzenie zwierząt powinny się odbywać po drodze przeznaczonej do
pędzenia zwierząt. W razie braku takiej drogi jazda wierzchem i pędzenie zwierząt mogą odbywać
się po poboczu, a jeżeli brak jest pobocza - po jezdni.
2. Do jazdy wierzchem i pędzenia zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1 i 2 oraz
przepisy o ruchu pojazdów.
Art. 36. 1. Zabrania się jazdy wierzchem:
1 bez uzdy;
2 obok innego uczestnika ruchu na jezdni;
3 po drodze oznaczonej znakami z numerem drogi międzynarodowej oraz po drodze, na której
obowiązuje zakaz ruchu pojazdów zaprzęgowych;
4 po drodze twardej w okresie niedostatecznej widoczności;
5 po drodze twardej osobie w wieku poniżej 17 lat.
2. Jeździec może prowadzić luzem tylko jedno zwierzę po swojej prawej stronie.
Art. 37. 1. Zwierzęta w stadzie mogą być pędzone po drodze tylko pod odpowiednim nadzorem.
Zwierzę pojedyncze może być prowadzone tylko na uwięzi.
2. Poganiacz zwierząt jest obowiązany:
1 iść po lewej stronie pędzonych zwierząt;
2 w okresie niedostatecznej widoczności nieść latarkę z widocznym z odległości co najmniej
150 m światłem białym.
3. Zwierzęta mogą być prowadzone luzem przy pojeździe zaprzęgowym z jego prawej strony, w
liczbie nie większej niż 2 sztuki.
4. Zabrania się:
1 pędzenia zwierząt po drodze oznaczonej znakami z numerem drogi międzynarodowej, a po
innej drodze twardej - w okresie od zmierzchu do świtu;
2 pędzenia zwierząt po drodze twardej osobie w wieku poniżej 13 lat;
3 pędzenia zwierząt w poprzek drogi w miejscu niewidocznym na dostateczną odległość;
4 zatrzymywania zwierząt na jezdni;
5 zajmowania przez zwierzęta więcej niż prawej połowy jezdni albo drogi dla pieszych lub
rowerów.
5. Rada powiatu może wprowadzić zakaz pędzenia zwierząt na określonych drogach lub obszarach
oraz w określonym czasie.

Rozdział 2

Ruch pieszych

Art. 11. 1. Pieszy jest obowiązany korzystać z chodnika lub drogi dla pieszych, a w razie ich braku -

z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z

jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca

nadjeżdżającemu pojazdowi.

2. Pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi.

3. Piesi idący jezdnią są obowiązani iść jeden za drugim. Na drodze o małym ruchu, w warunkach

dobrej widoczności, dwóch pieszych może iść obok siebie.

4. Korzystanie przez pieszego z drogi dla rowerów jest dozwolone tylko w razie braku chodnika lub

pobocza albo niemożności korzystania z nich. Pieszy, z wyjątkiem osoby niepełnosprawnej,

korzystając z tej drogi, jest obowiązany ustąpić miejsca rowerowi.

5. Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się w strefie zamieszkania. W strefie tej pieszy korzysta z całej

szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed pojazdem.

Art. 12. 1. Kolumna pieszych, z wyjątkiem pieszych w wieku do 10 lat, może się poruszać tylko

prawą stroną jezdni.

2. Do kolumny pieszych w wieku do 10 lat stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1 i 2.

3. Liczba pieszych idących jezdnią w kolumnie obok siebie nie może przekraczać 4, a w kolumnie

wojskowej - 6, pod warunkiem że kolumna nie zajmuje więcej niż połowy szerokości jezdni.

4. Piesi w wieku do 10 lat mogą iść w kolumnie tylko dwójkami pod nadzorem co najmniej jednej

osoby pełnoletniej.

5. Długość kolumny pieszych nie może przekraczać 50 m. Odległość między kolumnami nie może

być mniejsza niż 100 m.

6. Jeżeli przemarsz kolumny pieszych odbywa się w warunkach niedostatecznej widoczności:

1 pierwszy i ostatni z idących z lewej strony są obowiązani nieść latarki:

2 pierwszy - ze światłem białym, skierowanym do przodu,

3 ostatni - ze światłem czerwonym, skierowanym do tyłu;

4 w kolumnie o długości przekraczającej 20 m idący po lewej stronie z przodu i z tyłu są

obowiązani używać elementów odblaskowych odpowiadających właściwym warunkom

technicznym, a ponadto idący po lewej stronie są obowiązani nieść dodatkowe latarki ze

światłem białym, rozmieszczone w taki sposób, aby odległość między nimi nie

przekraczała 10 m;

5 światło latarek powinno być widoczne z odległości co najmniej 150 m.

7. Zabrania się:

1 ruchu po jezdni kolumny pieszych w czasie mgły; zakaz ten nie dotyczy kolumny wojskowej

lub policyjnej;

2 ruchu po jezdni kolumny pieszych w wieku do 10 lat w warunkach niedostatecznej

widoczności;

3 prowadzenia po jezdni kolumny pieszych przez osobę w wieku poniżej 18 lat.

Art. 13. 1. Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną

ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z przejścia dla pieszych. Pieszy znajdujący się

na tym przejściu ma pierwszeństwo przed pojazdem.

2. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od

przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100

m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

3. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o którym mowa w ust. 2, jest

dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub

utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do

przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.

4. Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest

obowiązany korzystać z niego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

5. Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po

torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany

korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

6. Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu do tego

przeznaczonym.

7. Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem dla

pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.

8. Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni

uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w

miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na

jezdni.

Art. 14. Zabrania się:

1 wchodzenia na jezdnię:

2 bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych,

3 spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi;

4 przechodzenia przez jezdnię w miejscu o ograniczonej widoczności drogi;

5 zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia

przez jezdnię lub torowisko;

6 przebiegania przez jezdnię;

7 chodzenia po torowisku;

8 wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich

rozpoczęto;

9 przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda

oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni, bez względu na to, po której stronie

jezdni one się znajdują.

Art. 15. Przepisów art. 11-14 nie stosuje się w razie zamknięcia ruchu pojazdów na drodze.